Pióromani - konstruktywny portal pisarski
zygzak

Załóż pracownię
Regulamin

Dzisiaj gości: 179
Dzisiaj w pracowni: 1
Obecnie w pracowni:
ikonka utworu

Komentarze do:
Na srebrnej tacy

14.01.2020
Cześć Lana.

Początek jest w porządku. Podoba mi się jak zdania sensownie po sobie następują i czyta się je zgrabnie w jednym ciągu. Pierwszy raz też spotykam opowiadanie pisane w czasie teraźniejszym, co sam przyjąłem robić. W moim odczuciu ten czas sprawia, że historia wydaje się bardziej żywa, namacalna i wyjątkowa. Przykładasz się do opisów, podobają mi się; są proste, ale wdzięczne. Potrafisz też rozbawić sytuacją.
cytat„To dopiero nieprzyzwoite zachowanie.”
- to wydaje się zbędne lub mogłoby być zamienione na jakąś bardziej ukąśliwą i/lub celną uwagę, choć następujące po nim zdanie jest całkowicie wystarczające: zabawne i kwitujące. Podoba mi się jak kończysz scenę, tym uczuciem niedosytu, czuć, że tekst jest bardzo przemyślany. Kolejna scena i mamy nazwę własną, a także małe, wyjątkowe szczegóły z życia bohaterki - naprawdę dobra robota.
cytat„w tym dobrze znanym mi geście, który kiedyś brałam za nieśmiałość”
- przykład tego jak ładnie potrafisz budować zdania. Opisujesz nawet dokładnie sposób czyjegoś chodu, co jest naprawdę pozytywnie osobliwe.
cytat„Nasze twarze były bardzo blisko, para ulatująca z naszych ust mieszała się przy każdym oddechu.”
- to też świetne, naprawdę barwne i obrazowe. Urocza ta scena ze słuchawkami i znów genialne i zręczne zakończenie. Jestem pod coraz większym wrażeniem. Scena z dziadkiem mimo swojej niecodzienności wyszła bardzo naturalnie. Każda ze scen mi się podoba, ale za każdym razem nie do końca wiem gdzie zmierza, by na koniec w naprawdę wdzięczny sposób się zakończyć. Masz na to jakiś świetny patent. Końcówka jest trochę inna, trochę za szybka i zabrakło tu tego zgrabnego skwitowania jak w poprzednich. Mimo to muszę napisać: wow, co za tekst! Jestem pod naprawdę wielkim wrażeniem. Twoje pisanie posiada naprawdę wysoką jakość. Jeśli ją utrzymasz, będzie z tego świetna książka. Jedyna rzecz, której może mi tu zabrakło, to jakiegoś bardziej wyraźnego celu lub tego co może się przydarzyć bohaterce w niedalekiej przyszłości (chyba dobrze byłoby bardziej wyostrzyć/rozwinąć ten motyw z opisu: "zejść z utartej ścieżki i zacząć żyć na własnych zasadach", bo myślę, że mogłoby być bardziej wyraźne) choć może to po prostu niedosyt. :-) Także jeśli napiszesz kolejny rozdział, koniecznie daj mi znać. Dawno nie czytałem tak dobrego tekstu amatorskiego. Trzymaj tak dalej. Pisz tę historię dalej, myślę, że jak najbardziej warto. Witam (wybacz, że dopiero teraz) wśród Pióromanów i zachęcam do pracy w naszym gronie.
cytat„Opla Astra”
- z małej.
cytat„jej argumenty poirytowanymi prychnięciami, ale teraz w myślach przyznawałam jej rację.”
- bardziej pasowałoby, "ale wtedy", zamiast "ale teraz", bo jednak to czas przeszły.
Od: Pióroman Adam Mekla
twarz męska