Pióromani - konstruktywny portal pisarski
zygzak

Załóż pracownię
Regulamin

Dzisiaj gości: 180
Dzisiaj w pracowni: 1
Obecnie w pracowni:
ikonka utworu

Komentarze do:
Gdzie jesteś?

13.01.2020
Cześć Magda,

zaczynasz, tak jak się powinno zacząć czyli od tego, by od razu przykuć uwagę. Szybko jednak tekst przechodzi w streszczanie tego jak znaleźliśmy się na tym interesującym początku. Streszczanie nie jest już tak fajne, lepiej gdybyś po prostu włączyła jakąś inną osobę w dialog i przekazała cząstkowo te informacje, resztę czytelnik mógłby sobie dopowiedzieć. I pod koniec pojawia się kwestia dialogowa, co nieco ratuje sytuację, ale to niestety jedna linijka i znów zrzucasz na nas paczkę informacji :-/. I to w dodatku jest przeskok na inną historię - jej siostry. Za bardzo/ za szybko skaczesz. Pozostań przy tej pierwszej historii i odpowiednio ją przedstaw/podaj czytelnikowi, by go solidnie zaciekawić, a dopiero później wrzucaj inne wątki. Historię Patrycji czytam po łebkach. I później wszystko zaczyna mi się mieszać, bo myślałem, że Patrycja jest młodszą siostrą Joanny, a nie Wandy. Drugi rozdział fajnie się zaczyna i znów po chwili mamy: "Przypomniała sobie rozmowę...". Lepiej byłoby to wszystko w jedną scenę wrzucić, jak ten dyrektor jej to oznajmia - i od tego rozpocząć opowiadanie, później dzwoni Wanda i mówi, że pojawiła się poszlaka w sprawie Joanny i tak powoli przemycasz te informacje w TERAŹNIEJSZYM dialogu, nie musi ich być dużo, a tyle, by czytelnika zaciekawić. Nie potrzebujemy wiedzieć o córce dyrektora, chyba, że chcesz zrobić z tego książkę, ale to wtedy też jako faktyczną scenę, a nie streszczenie wspomnienia. W trzecim rozdziale Joanna wyjeżdża i w sumie to tyle, to nawet nie jest jedna strona. Później przechodzimy już do jej zamieszkania w Hiszpanii. I dostajemy znów nową postać i jej poboczną historię. Kończę tu czytać. Twój tekst przypomina mi bardziej notatki/plan tego co chce się napisać niż faktyczny tekst. Wszystko jest za krótkie, skacze lub jest streszczane. Dialogi, monologi, powinny być dłuższe, by ukazać bohaterów, ich charakter, zachowanie, byśmy mogli sobie z ich czynów i wypowiedzi wywnioskować jacy są, a nie mieć to wytłumaczone/streszczone. Joanna jest chora i to jest głównym problemem tego utworu, więc od tego powinnaś zacząć i to rozwinąć. Ukazać jak na co dzień się z tym zmaga. Jak ją coś w danym momencie boli, jak reaguje, co mówi innym, jaki to ma wpływ na jej życie i ludzi z jej otoczenia. Utwór pozbawiony jest także prawie jakichkolwiek opisów, a choć trochę już mogłoby zwiększyć wiarygodność i pozwolić wpleć dodatkowe informacje. Polecam Ci napisać ten tekst od nowa. Mogłabyś zacząć sceną jak żegna się z uczniami i po drodze wpada na dyrektora, Wanda może ją podwieźć na lotnisko i w tych opisach i dialogach mogłabyś te wszystkie informacje przekazać. Wiesz, taka ciągła sekwencja sceny po scenie, bez rozpraszającego skakania. Co jednak będziesz potrzebować to dużo tego dialogu i opisów, by urzec nimi czytelnika, czy to jakaś wzruszająca scena z uczniami, później odpyskowanie dyrektorowi na odchodnym, a potem pożegnanie kobiet ukazujące jak świetnymi są przyjaciółkami. Musisz się tu przyłożyć do dialogów i kreacji postaci, bo nie ma tu jako tako akcji, więc lśnić muszą tu bohaterowie i/lub niecodzienne spostrzeżenia. Jeśli nie chce Ci się pisać tego od nowa, możesz napisać coś innego, ale miej na uwadze, że w takich opowieściach bardziej obyczajowych czy dramatach trzeba przyłożyć się bardziej w dialogach. Postaraj się unikać streszczania, miej też na uwadze, że nie musisz ze wszystkiego się "spowiadać" czytelnikowi, a podać tylko tyle informacji, by go zaintrygować. Witam wśród Pióromanów i zachęcam do dalszej pracy nad piórem w naszym gronie.
Od: Pióroman Adam Mekla
twarz męska
14.01.2020
Hej,

wybacz jeśli mój komentarz wydał się zbyt krytyczny. Powinienem był napisać więcej pochwał, by Cię nie zrażać, ale czasami za bardzo wkręcam się w wyszukiwanie rzeczy, które można by poprawić. Z pozytywów to na pewno należy Ci pogratulować pomysłu, bo ten motyw dwóch znajomych przyjaciółek poszukujących zaginionej siostry jednej z nich strasznie mi się spodobał i gdyby historia poszła w tę stronę, to byłbym bardzo zainteresowany jej rozwojem. Poza tym myślę, że potrafisz pisać dobre dialogi, ale Ci się nie chce ;-p, gdybyś pisała ich więcej i dłuższe, na pewno Twoje utwory bardziej by na tym zyskały. Pozdrawiam.
Od: Pióroman Adam Mekla
twarz męska
14.01.2020
Cześć, Twój komentarz wcale mnie nie uraził. Muszę jednak przyznać, że był bardzo chaotyczny (szczególnie ten pierwszy). Nauczono mnie walczyć o swoje, więc spróbuję przedstawić swoje racje. Otóż już tytuł sugeruje, że opowiadanie nie jest o chorobie Joanny. Ta tragiczna dla mojej bohaterki sytuacja była tylko przyczynkiem do rozwoju zgoła innego tematu – odnalezienia Patrycji. I myślę, że to poszło dokładnie w tym kierunku, a historia znalazła swój szczęśliwy finał. Uważam, że wszystkie osoby, które po drodze się pojawiały, miały odegrać jakąś konkretną rolę i taką też odegrały. Na ten przykład właścicielka pensjonatu w Hiszpanii. Przecież to dzięki niej Joanna trafiła do profesora i w konsekwencji do Patrycji. Piszesz: „czytam po łebkach”, „kończę tu czytać”… Może gdybyś wczytał się dokładnie w tę historię, Twoje odczucia byłyby inne...
Prawdę mówiąc szukam pomysłu na swoją twórczość. Opowiadanie, które komentowałeś jest drugim, napisanym w moim dość długim już życiu. Czytelnikami jest tylko najbliższa rodzina. W końcu chciałam się w jakiś sposób ujawnić i sprawdzić. Stąd mój pobyt tu, wśród Pióromanów. Zaglądaj do mnie, może inne opowiadania bardziej Ci się spodobają ;-)
Pozdrawiam - Magda
Od: Autor Magda Rosca
twarz żeńska
14.01.2020
Zgadzam się, że mój komentarz może być chaotyczny. Tłumaczę to w skrócie, a zapominam, że mógłbym odesłać Cię gdzieś indziej, a mianowicie do naszego poradnika. I zgadzam się niejako z tym co napisałaś, że historia, by mi się spodobała (pisałem powyżej, że podobał mi się pomysł), no ale właśnie, wykonanie pozostawia wiele do życzenia, ale oczywiście nie ma się co zrażać jeśli to dopiero Twój drugi utwór. Polecam Ci następujące punkty z naszego poradnika: Szczegółowość, Dialogi, Rozczarowujące streszczanie, Więź emocjonalna z bohaterem. One powinny lepiej Ci to ukazać na podstawie, zawartych w nich, przykładów, co można by poprawić w Twoim pisaniu. Pozdrawiam.
Od: Pióroman Adam Mekla
twarz męska